Zabójczy wyścig Titaniców

WYCIĄGANIE WNIOSKÓW

O 3.30 w poniedziałek, 15 kwietnia 1912 roku, Carpathia osiągnęła pozycję podawaną przez Philipsa. Nie było śladu po katastrofie. Nie dostrzeżono statku, łodzi, świateł – niczego. Arthur Rostron, kapitan Carpathii, kazał zatrzymać maszyny. W końcu ciemność rozświetliła zielona flara – sygnał z łodzi ratunkowej. Statek ruszył w jej kierunku. Zaczęła się trwająca kilka godzin akcja ratownicza. Na pokład Carpathii wciągano kolejnych rozbitków. Wśród nich także Harolda Bride’a, któremu udało się dostać na pokład łodzi ewakuacyjnej oznaczonej literą B. Jack Philips nie miał tyle szczęścia. Zginął w wodach Atlantyku, a jego ciała nigdy nie odnaleziono.

Rok po katastrofie Titanica w Londynie zwołano Międzynarodową Konwencję do spraw Ochrony Życia na Morzu. Ustalono na niej między innymi, że wszystkie statki mają obowiązek prowadzić stały nasłuch radiowy.

 

  • Kategoria: Świat
  • Data:
  • Źródło:
  • c
Komentarze